Canon van Staphorst *

Commentaar:

De Canon van Staphorst, IJhorst en Rouveen is geschreven door Wim Coster in samenwerking met een redactiecommissie en een werkgroep. Elke canon is een richtsnoer, een selectie, die richting moet geven aan ons kijken en denken.
Sinds de presentatie van de Nationale Canon in 2007 door de Commissie Van Oostrom, is de canon een beproefd recept om de burger historisch besef bij te brengen. Maar een canon blijft altijd een selectie en zeker in het geval van deze canon was de onstaansgeschiedenis ervan een moeizame, waarbij telkens compromissen gesloten moesten worden. De geschiedenis van Staphorst wekt gevoeligheden op – denk aan de poliokwestie, de volksgerichten, de scheiding van de kerkgenootschappen – maar moest tegelijkertijd breed gedragen worden. Geen gemakkelijke opgave.

Het valt op dat aan de gebeurtenissen in de tweede wereldoorlog maar liefst vier vensters worden gewijd. Het is waarschijnlijk dat deze periode als een van de zwaarste periodes in de geschiedenis van Staphorst wordt gevoeld, die veel indruk heeft gemaakt. In Staphorst was gedurende de oorlog een een Joods doorgangskamp aanwezig en de geschiedenis waarbij een deel van de beroepsbevolking als represaille in Amsersfoort gevangen werd gezet en later in Duistland werden gefusilleerd, drukte definitief een stempel op de geschiedenis van Staphorst.

De Canon is een genuanceerd en gemakkelijk leesbaar boek geworden, dat de lezer uitnodigt om zich verder te verdiepen in de thema’s en de geschiedenis van Staphorst. Een geschiedenis die zich volgens Wim Coster kenmerkt door trage veranderingen. In Staphorst staat de tijd niet stil, maar alles gaat langzaam, ook veranderingen, maar als veranderingen eenmaal zijn doorgevoerd, duurt het ook weer heel lang voordat ze weer zijn verdwenen: Duurde het in Staphorst lang voordat het oorspronkelijke katholicisme vervangen werd door de gereformeerde kerk – De reformatie duurde in Staphorst veel langer dan in de rest van Nederland -, nu lijkt het zware geloof gewortelder te zijn dan ergens anders in Nederland. Ook op andere gebieden zie je volgens Wim Coster die langzame acceptatie van vernieuwingen en langzame veranderingen. Het duurde in Staphorst lang voordat jongens met lang haar werden geaccepteerd in Staphorst, langharig tuig was het, nozems. Nu zijn er nergens zoveel jongens met lang haar te vinden als in Staphorst.

Wendelien Voogd

 

Correspondentieadres: Sous les Arbres | Postbus 32 | 7950 AA | Staphorst | +31 (0) 6 34 28 83 29 |
Bankrekening: 1531.50.998 | KVK: 08214883 | ANBI: 821324731
Copyright © 2010 Sous les Arbres - All rights reserved
Design: Pankra Code: Boersma Internet Twitter: Souslesarbres